PolskaStacja na Androida – recenzja

Jedno z internetowych rozgłośni muzycznych – radio PolskaStacja – zdecydowała się na oddanie użytkownikom smartfonów i tabletów z systemem Android aplikacji do obsługi ich kanałów radiowych. Czy aplikacja rzeczywiście jest tak udana jak sądzą jej autorzy? Jak ona działa? Co zyskujemy używając jej? Na te i inne pytania próbuję odpowiedzieć w tym, kolejnym już teście aplikacji z Android Marketu. Zapraszam do czytania.

Wirtualna japońska wokalistka

Japończykom się ewidentnie nudzi, bo jak inaczej wytłumaczyć stworzenie wirtualnej wokalistki, która ma swoje koncerty, fanów,  a w rzeczywistości nie istnieje…  bo to wszystko komputerowo wygenerowany głos, a za ciało robi hologram.

Oto jak wyglądał koncert omawianej sztucznej wokalistki:

Na pewno jest to osiągnięcie w dziedzinie technologii. Ivona (syntezator mowy) jeszcze będzie musiała się duuużo nauczyć, by zaśpiewać jak ta japońska zabawka.

Czy jest to realne zagrożenie dla prawdziwych twórców muzycznych? W Japonii może i tak, ale nie sądzę żeby prawdziwe głosy takie jak Bruce Dickinson (Iron Maiden), Serji Tankian (znany z grupy System of a Down) czy nieżyjący już Freddie Mercury (Queen) zostały zapomniane na rzecz komputerowego symulatora.

Co prawda nieźle to wszystko wygląda… i zawsze to lepsze od Mandaryny

 

Teksty w piosenkach

Nie od dzisiaj wiadomi, że tekst pełni ogromną rolę w piosence, a jeżeli jest on przemyślany z mądrą, dającą do myślenia myślą przewodnią to już w ogóle lux.

Niestety nie każdy utwór niesie za sobą sensowne słowa, przykładów jest wiele i są bardzo widoczne dlatego też nie będę ich przytaczał. Jest również wiele mocnych tekstów, które zmuszają d myślenia i nie myślenia o czym on/ona śpiewała bo wszystko się kupy nie trzyma. Proponuję posłuchać takich piosenek jak :

a następnie poproszę wsłuchać się w ten utwór:

… typ muzyki inny ale to niczego nie zmienia. Niektórzy wolą po prostu słuchać w kółko “uderz w puchara”… no cóż są ludzie i par…

“Artyści” o ile można tak nazwać kogoś kto tworzy coś takiego jak “Uderz w puchara” po prostu idą na łatwiznę nie wysilając się napisać (o ile to oni piszą) kilka sensownych zwrotek składających się na wspólną całość opowiadającą jakąś historie lub inne. Jak widać słuchacze nie są zbyt jak by to nazwać “ogarnięci” dlatego wolą sięgnąć po “W aucie” Sokoła i Pono. Dla niektórych za trudne do zrozumienia jest przesłanie z głębszym sensem niż “będę brał Cię w aucie, ehe”.

Nie chodzi mi tylko o to by ośmieszyć muzykę hip hopową. Co prawda nie przepadam za tym typem muzyki, ale nie mogę zabronić komuś jej tworzenia czy tym bardziej słuchania, są gusta i guściki. Sam mogę stwierdzić obecność kilku dobrych tekstów w hh, choć jak wspomniałem nie słucham go.

Cenie sobie twórczość wykonawców rockowych i bluesowych, którzy mają do zaoferowania ciekawsze teksty niż “zarywanie dup pod remizą”.